Tussen 1990 en 1994 voerde het apartheidsregime een geheime oorlog...
tegen Nelson Mandela's ANC en haar aanhangers.
Hierbij kreeg het regime steun...
van de Inkatha-beweging en haar duizenden Zoeloestrijders.
18 april 1994
Vandaag aanwezig in onze studio is fotojournalist Kevin Carter.
We hebben veel gelezen over de Bang Bang Club.
Bestaat die club ook echt?
Het is maar een label. Bijna een grap. Iemand noemde ons eens zo.
We gingen samen op pad voor opdrachten.
We waren altijd samen. Het is veiliger in een groep.
Was er sprake van concurrentie onder elkaar?
Uiteindelijk wil iedereen terugkomen met de beste foto.
Wat maakt voor jou een foto echt goed?
gebaseerd op een waar gebeurd verhaal
vier jaar eerder
Leden van de Inkatha Vrijheidspartij hebben vanochtend een aanval ingezet...
tegen delen van Soweto waar veel ANC-sympathisanten wonen.
Met hun rode hoofdbanden om en gewapend met panga's en speren...
Hé man, ga eens uit m'n beeld. - Sorry.
Wie ben jij? - Greg Marinovich.
Kevin Carter. - Aangenaam.
Voor wie werk je? - Ik ben freelancer.
Je meent het. Ben je daar klaar?
Daar lijkt het wel op.
Negeer hem. De belangrijkste fotograaf bij The Star.
Hij is pissig omdat hij te laat was. - Kevin, ben je klaar?
Ik kom eraan.
Vergeet je lange lens. Alleen van dichtbij ziet dit er goed uit.
Succes. - Bedankt, vriend.
Heren.
Waarom hebben ze hem vermoord? - Ze hebben geen reden nodig.
Wij zijn ANC en zij Inkatha. Zoeloes.
Bedankt.
Waar ga je heen? - Ik ga met ze praten in het hostel.
Als je per se dood wilt. - Ik neem het risico wel.
Wat betekent dat? - Ik zal vertellen wat er met je gebeurd is.
hostel voor arbeiders Nancefield, Soweto Township
Wat doe je hier, man? - Ik ben van de pers.
We leren hem een lesje. - Alsjeblieft.
Ik ben fotograaf. Ik wil alleen praten.
Waarom ben je hier?
Ik ben fotograaf. Ik wil alleen wat foto's maken.
Ga zitten.
Drink.
Wat ga je doen met foto's van ons?
Ik wil jullie kant van het verhaal vertellen.
Waarom doe je niet wat de rest doet?
Ze gaan de Townships in en spreken met de ANC-kameraden.
Ik wil jullie kant horen. Wat is er vandaag gebeurd?
Luister goed en ik wil dat je het begrijpt.
Kijk, wij komen hier maar voor één reden.
Maar voor één reden: om te werken.
En die kameraden, de jongens van Mandela...
zeggen dat we niet moeten gaan werken.
We moeten ons aansluiten bij de stakingen.
Stel nu dat we onze banen kwijtraken.
Geven zij ons geld voor onze kinderen?
Geven zij ons geld om voor onze gezinnen te zorgen?
Mijn broer werd door een kameraad tegengehouden.
Hij kwam van de winkel vandaan en droeg een tas vol eten.
Ze zeiden dat er een boycot was en dat hij geen eten mocht kopen.
Weet je wat ze toen deden?
Ze lieten hem olie en paraffine drinken en stopten waspoeder in z'n mond.
Vertel me eens. Wat is dat voor plek...
waar kinderen de ouderen vertellen wat ze moeten doen?
Wat is dat voor plek waar kinderen hun ouders niet gehoorzamen?
Vandaag hebben we ze een lesje geleerd.
Wat is er aan de hand? - De vijand. Hij schiet op iedereen.
Ik hoor geen schoten.
Die blanke maakt foto's.
Niks aan de hand.
Hij is geen Zoeloe, hij is Xhosa net als Mandela.
Hij verdient het om te sterven.
Vaarwel, mijn vriend.
Baas. Maak eens een foto van ons.
Pardon.
Ik ben op zoek naar de fotoredacteur. - Robin Comley, beeldredacteur.
De nieuweling. Hoe gaat ie? - Hoe is het?
Wat wil je? - Ik heb foto's gemaakt in het hostel.
In het hostel? Je bedoelt buiten. - Nee, binnen.
Echt? - Verdomme.
Je bent niet goed wijs.
Laat maar eens zien. Ken, laat hem de donkere kamer zien.
In de hostel.
Ze zijn fantastisch, Ron. - Zeker.
Maar ik kan ze niet gebruiken.
Iets te heftig voor onze lezers tijdens hun ontbijt.
Toon eens wat lef.
We kunnen die voor de zondageditie gebruiken.
Dit zie je niet elke dag. - Misschien.
Laat maar een lay-out zien.
De kadrering is zwak. De helft is onscherp.
Heb je een portfolio, Greg? - Natuurlijk.
Hoe ben je binnengekomen? - Ik ben ze gewoon gevolgd.
Hielden ze je tegen? Waren ze agressief?
Ik dacht wel even dat ze me gingen vermoorden.
Die stomme Speen is terug.
Ik fotografeerde eerst rituelen. Dit was een besnijdenis-ceremonie.
Jij fotografeert toch ook in kleur? - Maar wij zijn geen kunstenaars.
Hij bedoelt dat ons onderwerp niet stil staat. Niet zoals dit.
Maar deze bevallen me. Niet slecht.
Ik ga ervandoor.
Het is beter als we vroeg gaan slapen. Laat de rest maar lekker uitslapen.
Ik zie je morgen.
Trusten, Robin. - Trusten.
Ik ben João. João Silva.
Aangenaam.
Ik zei toch dat je dichtbij moest komen. - Klopt.
Goed gedaan.
Ik m'n portemonnee niet bij. - Ik betaal wel.
Ben ik nu net aangenomen? - Nee.
Alleen Ken en Kevin zijn fulltime. Ik geef je dezelfde deal als João.
Je krijgt hetzelfde dagloon ongeacht het aantal foto's dat we gebruiken.
De foto's die we niet kopen, kun je aan AP of Reuters verkopen.
Hier.
Voor de foto’s van vandaag.
Waarom was je daar vandaag?
Omdat het me beangstigde.
Omdat het je beangstigde?
Doe je altijd dingen die je beangstigen? - Niet altijd. Soms.
Mag ik je trakteren op een etentje? - Kun je je dat veroorloven?
Nu wel.
Deze keer trakteer ik. Gebruik dat maar voor een betere camera.
We moeten wel snel zijn. Ik moet over 40 minuten weer werken.
Waarom koop je geen nieuw riempje? - Omdat het leer is.
De nieuweling. - Hoe is het?
Nieuwe camera?
Klaar voor wat lol?
Wacht even.
Dit beschermt...
het mechanisme aan de onderkant.
Dat scheelt weer geld als je hem verkoopt.
Hoe is het, Greg? Mooie camera. - Dank je.
Wat zijn de voorspellingen? - 2000 Inkatha's op steenworp.
Ze zijn zwaar bewapend onderweg naar de kameraden.
We gaan.
João, is dat een scanner?
Je bent een crimineel. Daar staat gevangenisstraf op.
Als ze ons aanhouden, is ie van de nieuweling.
Daarheen. Daar is het.
En wat hebben we hier?
Dit is leuk. - Glimlachen en rustig blijven.
We zijn van de pers.
Pers.
We zijn van de pers.
Ze gebruiken muti.
Daarmee denken ze onkwetsbaar te zijn.
Daar zijn ze.
Shit, daar komen ze aan.
Parkeer daar maar rechts.
Oké, daar gaan we.
Ben je er klaar voor? Zeker weten?
Kijk naar hem. Het draait om momentopnames.
Kijk naar hem, hij is de beste.
Hij werkt zich altijd van buiten naar binnen.
En op het hoogtepunt...
dan ben je erbij.
Het is pure schoonheid, vriend.
Dan maak je een lege foto.
Zo weet het bureau dat dat je beste foto is.
We gaan er maar eens een maken.
Dat is een R1 van het leger.
Hoe komen ze aan die geweren?
Wat maakt het uit? Maak gewoon een foto.
De muti werkt vandaag niet echt goed.
Zij vinden van wel. Alleen niet voor hen.
Kun je niet doen alsof je bang bent?
een burgeroorlog is niet relaxt
Kom, we halen wat te drinken.
Ik ben Viv, jij moet Greg zijn. - Hallo.
Dus jij hebt je bij deze mafketels aangesloten?
Ken. Ik wil je aan iemand voorstellen.
Jij bent dus de jonge man? - Greg, dit is Alf Khumalo.
Leuk u te ontmoeten, meneer. Het is een eer. Ik ken uw foto's goed.
Hoe bevalt de grote baas? - Vertel hem niet dat ik een racist ben.
Je bent nog jong. Je komt er wel overheen.
Weer een blanke fotograaf die geld verdient met het bloed van Afrikanen.
Ach Sonny. Rustig maar.
Laat hem met rust.
Ik heb hier teveel dorst voor. Ik heb hem een drankje beloofd.
Alf, Sonny, Thoko. Ik zie jullie straks.
Welkom, Greg. - Dank u.
Twee bier alsjeblieft.
Waar ging dat over? - Als zwarte fotograaf heb je het moeilijk.
Als Inkatha-aanhanger willen de ANC'ers je vermoorden.
Als ANC'er willen de Inkatha's je vermoorden.
Er is dus sowieso al iemand die je wil vermoorden.
Maar jij hebt geluk omdat je blank bent.
Je hebt laten zien dat je overal heen kunt gaan.
De les is voorbij. Laten we drinken. Proost.
Ben jij Ken Oosterbroek?
Greg, dit is Sam. - Aangenaam.
Die is van Kevin.
Hij is prachtig. - Kom eens kijken.
Ik noem het: Onze verborgen oorlog.
Deze foto's ga ik gebruiken.
Drie zijn er van jou.
Deze zou je ook moeten gebruiken. - Afblijven.
Hou op.
Dit staan ze nooit toe. - Ze moeten wel.
Deze foto's gaan de hele wereld over.
We moeten ze zelf wel gebruiken. We weten niet wat de regering zal doen.
We weten niet waarmee we kunnen wegkomen.
Is dat waar je het voor doet?
Je bent een onruststoker, weet je dat?
Is dat zo?
Ik begin niets met fotografen.
Jullie werken op rare uren en drinken teveel.
En jullie zijn gek.
En dan zijn er nog wat negatieve dingen.
Er valt niet veel meer te melden dan woede en pijn.
En denken: hoe kunnen we ontsnappen aan deze chaos?
Er is maar weinig daglicht in het daglicht, als je me snapt.
Maar deze nacht, mijn broeders, deze nacht staat de maan hoog.
Je ziet de nieuwe eeuw op ons afkomen.
En die klinkt zoals dit.
Je mag hier niemand over vertellen.
Ze weet wat ze doet. Het werd ook tijd.
Ik dacht altijd dat ik het zou zijn. - Jij was nooit een optie, Kev.
Maar Robin en de nieuweling?
De nieuweling.
Hoe gaat ie? - Hoe gaat het met jou?
Seks met Robin? - Je hoort nu helemaal bij de club.
Ik weet niet waar jullie het over hebben.
GEEN VREDE
Ben je gek? Er zit politie in dit ding.
Die durven niet uit te stappen. Geloof me.
Hé, jullie daar.
Hé, maak die joint uit.
Hebben jullie gisteravond m'n radioprogramma gehoord?
Elk nummer.
Stuk voor stuk.
Bouwblokken. Elk nummer. - Slaap je wel eens?
Kun je het geloven?
Kev, hou je mond.
Wat is er?
Ik dacht dat hij nog leefde.
Hij is dood. Gewoon een stuiptrekking.
Als je je foto hebt, ga je door.
Wie is hij? - Hij is Inkatha.
Weet je het zeker? - Hij is Zoeloe.
Oké, maar hoe weet je dat hij Inkatha is? - Dat weten we gewoon.
Hou op. - Hou op met foto's maken.
Als jullie ophouden. - Je hebt het zelf gezien.
Stel dat hij niet schuldig is. - Maakt niet uit.
Dit zal een waarschuwing zijn voor de rest.
Greg, achter je.
Greg, ga daar weg.
Hij staat in brand.
Ik ren achter hem aan
Hij heeft de zon achter zich.
Ik had geen tijd om het licht in te stellen.
Ik druk de knop in en blijf in gedachten tellen.
Ik stelde de volgende shot in...
toen die vent kwam aanrennen met zo'n verdomde panga.
Hij slaat ermee op z'n hoofd.
Je trilt.
Maar ik heb tenminste de foto's.
We kunnen ze niet gebruiken. Ze zijn te schokkend.
Wat doe ik daar dan?
Het was niet mijn beslissing. - Maar toch.
Daar is de kleine etter.
Wat een gekkenhuis vandaag.
Vertel maar. - AP heeft je foto's naar Londen gestuurd.
Ze willen al je foto's van vandaag.
Je foto's gaan de wereld over. - Jullie houden me voor de gek.
Dat wordt incasseren. - Geld.
Robin Comley.
Is Robin Comley hier?
Ik ben Robin. - Ik zoek Greg Marinovich.
Waarom? - Hij heeft een misdaad gefotografeerd.
Ik wil hem en de fotorollen. - Hij is freelancer.
Deze foto hebben we niet gebruikt, dus ik kan u niet helpen.
Er is een man wreed vermoord.
We willen de foto's om de daders te identificeren.
Dit is een dagvaarding om te getuigen. Anders wordt hij gearresteerd.
De wet vereist dat u tekent voor ontvangst.
Zorg dat hij hem krijgt.
We hebben geen keuze. We moeten melden dat we je hebben gezien.
Gaat het? - Ik weet het niet.
Wat ga je doen? - Ik ga niet getuigen.
Ik ga de politie zeker niet helpen. - Geef ze gewoon die foto's.
Voor wie wil je de held uithangen?
Er is maar één reden om het niet te doen. Als hij ze de foto's geeft en getuigt...
zijn we de volgende dag overal doelwitten.
Dan hebben we een kant gekozen.
Je moet een tijdje uit het zicht blijven.
Een nieuw telexbericht. Het is de Pullitzerprijs.
Je maakt een grapje. - Nu kunnen ze hem niet arresteren.
Te veel publiciteit.
Weet je waar hij is? Waar wacht je op? Bel hem.
Nog eentje voor Gregs Pullitzerprijs.
Dank jullie wel. Mag ik even iets zeggen?
Hallo, ik wil alleen kort iets zeggen. Ik ben Ron Graham.
Voor de zekerheid, ik ben hoofdredacteur van The Star.
Ik wil alleen zelf iets bijdragen aan de felicitatie voor Greg.
Een Pullitzerprijs winnen is bijzonder. We zijn heel trots op Greg.
Ook al waren wij het niet die de foto's hebben gepubliceerd.
Een vergissing van ons. - Jouw vergissing.
Ik denk dat Greg ons vergeven heeft.
Toen je naar New York ging voor je prijs dachten we dat je niet zou terugkomen.
Maar hier ben je. - Ik moest wel terugkomen.
Er is daar geen bang bang.
Gefeliciteerd, je hebt het verdiend.
Proficiat, Greg. Dat was geweldig. - Dank u.
Rot op met je prijs en je verdomde foto.
Hij is overal en wordt gebruikt als bewijs dat wij onszelf niet kunnen besturen.
Sonny, laat hem met rust. - Zelfs het ANC...
zegt dat de foto bewust is verspreid. - Het is niet zijn schuld.
Is dat wat jij denkt?
Laat hem genieten van z'n moment. - Is dat wat jij denkt, Sonny?
Laat hem maar, Greg.
Gaat het? - Nee.
De laatste tijd heb ik steeds dezelfde droom...
en in die droom ga ik dood.
Volgens mij heb je er één te veel gerookt.
Ik word gekruisigd...
en er is een grote lens die maar op me in blijft zoomen.
Het is maar een droom.
Ik word gillend wakker.
Kev, wat moet ik hierop antwoorden?
Geen idee.
Ga anders eens naar een dokter.
Jij zoekt ook overal iets achter. - Dat klopt.
Kom, we gaan. - Prima. Nu?
Goed. We gaan. - Tot ziens.
Tot ziens.
Hij wist niet wat het was. Ze moesten hem vertellen wat een Pullitzerprijs was.
Puur geluk. Ik blijf zeggen dat het puur, dom geluk is.
Ja hoor, Jimmy.
Het is puur geluk om een paar meter van een brandende man te staan.
Gelukkig staat er een man met een mes vlakbij die je in je nek probeert te raken.
Jij zou dan ook door je zoeker blijven kijken, toch?
Controleren of je belichting goed staat om een vlammenzee te fotograferen?
Dus zodra jij zoveel geluk hebt, kom me dan opzoeken.
Dan zullen we zien of Greg Marinovich de Pullitzerprijs verdient.
Ik bedoelde er niets mee.
Een geweldige avond.
De toespraak van Ron verbaasde me. Dat had ik niet van hem verwacht.
Rustig aan.
Greg, hou op.
Hou op. Wat is er met jou? - Niets.
Daar lijkt het anders niet op.
Het spijt me.
Het is allemaal zo verwarrend.
Ik win die prijs en het ANC bestempelt me openlijk als staatsspion.
Ik haat ze allemaal.
Allemaal. De Inkatha's, de kameraden.
Daarbuiten. Ik haat het allemaal.
Het is al goed.
Ik ben Kevin.
Ik weet wie je bent. - Echt waar?
M'n moeder weet niet eens wie ik ben.
Jij bent een van de fotografen die de foto's maakt.
Ik vind je foto's echt heel goed. - Dank je.
Ben je journalist?
Nee, ik ben onderwijzeres.
Onderwijzeres?
Luister, m'n vrienden en ik hebben zondag een braai.
Kom je ook?
Je vrienden zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Dat lijkt me leuk.
We proberen het opnieuw.
Proost.
Het is een fantastische foto.
Dat is het.
Ik denk er wel eens aan om iets anders te gaan doen.
Ik weet niet of ik je wel geloof. - Ik weet niet of ik het meen.
Is dit jouw mannetje?
Ik kon je vanochtend wel afmaken.
Deze vind ik echt leuk. - Het duurt toch niet langer dan een week.
Hé João. Val dood.
Waar slaat dit op? Ken, kom eens kijken.
We hebben een lay-out gemaakt. Het gaat over jullie. Het is te gek.
Het gebeurt niet. - Hoezo?
We zijn verdomme geen paparazzi.
Wel een beetje. - Dat klinkt als een stel hyena's.
Nee. Het is een positief verhaal over jullie.
Doe weg of ik doe jou wat aan, idioot.
Hij heeft gelijk. Weg ermee. - Goed.
Wat vinden jullie van 'club'? De Bang Bang Club.
Dat is zo nietszeggend.
Club is prima. Laat maar staan.
Sam, wil je alsjeblieft de borden pakken? - Zo meteen.
Dag Viv. - Tot ziens.
Pardon meneer. Ik ben Abdul Shareef.
Ik ben ook fotograaf en wil weten hoe ik bij de Bang Bang Club kan komen.
Zeg maar dat we vol zitten.
Er bestaat geen club.
Ken je Macho Chicken bij Old Potch Road?
Ja meneer, dat weet ik wel te vinden. - Als we je daar een keer zien, wie weet.
Wat aardig van je. - Onlangs was ik hem nog.
Goedemorgen, vrienden. - Hoe is het?
Wat doen al die journalisten hier? - Morgen.
Zij staan hier al de hele week elke ochtend. Ze wachten.
Ik krijg telefoontjes over die Bang Bang Club-onzin.
Zelfs een Fransman uit Parijs. Hij wil weten hoe hij lid kan worden.
Hé, vriend.
Wie is dit? - Dit is Abdul. Ik zei dat hij mee mocht.
Greg pikt stompies op.
Kevin. - Abdul. Aangenaam.
We gaan, Kev.
Wat krijgen we nu? Ze volgen ons.
Laat ze allemaal doodvallen.
Klootzakken. Ik ben jullie zat. Zoek je eigen bang bang.
Aan wie heb je het nog meer verteld? - Aan niemand. Serieus.
Hoeveel mensen? - Het is niet zijn schuld.
Ze zijn ons gevolgd.
Oké, man.
Greg. Kijk daar eens.
Ga liggen. Daar zitten Zoeloes. - Er wordt niet geschoten.
Ze hebben een sluipschutter met een geluidsdemper.
Is ie dood? - Hoe moet ik dat weten?
Hij ademt nog.
Verdomme. Ik liet hem meegaan. - Dat wilde hij zelf.
Dit maken wij dus elke dag mee. - De auto in.
De auto in.
Voorzichtig.
Rijden.
Sneller, João.
Kom op, vriend.
Blijf bij ons.
Kevin? Ja, die ken ik. Wat?
Shit. Ik kom eraan.
Hij werkt voor ons.
Is het dat? - We hebben je borgtocht betaald.
Gaat het? - Wat is er gebeurd, Kev?
M'n shirt is gescheurd. - Oké, kom mee.
Weten jullie nog dat ik dat gebeuren met Mandela bij dat hotel moest fotograferen?
Ik moest daar zijn, maar de auto deed raar en ik reed tegen een boom aan.
De politie kwam en vond m'n voorraadje.
Ken, ik wil je om een gunst vragen.
Ik hoef maar één foto van Mandela te hebben.
Je zei dat je er ook zou zijn voor The Star. Toch?
Meer vraag ik niet. Iets om... - Vergeet het.
Niet weer. M'n foto's behoren toe aan de krant.
Ik was er niet bij. - Niet?
Ik heb er maar eentje nodig.
Verdomme Kev, nee. - Geef hem gewoon een foto.
Maar jij moet je zaken gaan regelen. Hoor je?
Dat beloof ik.
Kevin, alsjeblieft.
Het was niet mijn beslissing.
Je hebt me ontslagen, bitch, en Ken keek ernaar.
Jij klootzak keek gewoon toe.
De drugs.
Luister, vrienden.
Ik heb alleen genoeg geld nodig om een ticket en een hotel te betalen.
Ik ga met João naar Soedan.
Je rookt die kattenharen toch niet op?
Ik ga alles op een rij zetten, orde op zaken stellen.
Ik ga ermee stoppen. Had ik al gezegd dat Ally me eruit heeft gezet?
Dat heb je verteld. - João vertrekt morgen. Er is nog tijd.
Oké. Waarom niet.
Dit is alles wat ik heb.
Hier. Ik geef je meer op het vliegveld.
Zijn ze weg? - Vanochtend.
Heb je ze geld gegeven? - Hij was vanochtend heel opgewekt.
Misschien doet het hem goed.
Dit is Greg.
Heb je dat gezien?
Goed. Geweldig. Bedankt.
Wat doe je? - Een Inkatha-aanval in Boipatong.
Overal gewapende mannen. Sommigen zijn blank met bivakmutsen op.
Misschien kan ik nu de politie ergens op betrappen.
Nee, je kunt daar niet alleen naartoe. - Ken doet een bokswedstrijd.
Het is belangrijk, dus ik ga.
Jezus Greg, dit slaat nergens op. Niemand gaat 's avonds Boipatong in.
Je wordt net als Kevin. Een verdomde junkie.
Ik ga met je mee. Als het veilig genoeg voor jou is...
Stop je het rolletje erin, Robs? - Natuurlijk.
Neem maar plaats.
Dag, meneer.
Bedankt dat we binnen mochten komen.
Mijn innige deelneming.
Het is belangrijk dat ik weet wat hier is gebeurd.
Ze kwamen met bussen aan, bestuurd door blanken.
Ik hoorde de blanken.
Ze gaven hen bevelen:
Niet praten, alleen schieten.
Ik was hier bij m'n moeder thuis.
M'n zoon was bij me.
Ik liet hem bij m'n moeder achter.
Om naar huis te gaan voor m'n vrouw.
Ik begon te rennen en ze renden achter me aan.
Ik hoorde de blanken weer: 'Pak hem.'
Ik ging harder rennen en verstopte me achter wat struiken.
Om me heen hoorde ik hoe ze mensen vermoordden.
Alsof het insecten waren, alsof ze ze met hun voeten doodtrapten.
Toen ze weg waren...
rende ik naar huis.
Ik vond m'n vrouw.
Ze lag daar in de modder...
en haar ingewanden hingen eruit.
Ze vroeg me: Waar is Isaac?
Waar is onze zoon?
Ik zei dat hij veilig was, bij m'n moeder.
Ze zei: Breng hem bij me.
Dus ik liet haar achter.
Ik kwam hier terug om m'n zoon te halen.
Toen ik m'n zoon vond...
was hij dood.
Ze kenden geen genade.
Mag ik uw zoon zien?
Hij ligt in de slaapkamer.
Robs.
Pardon.
Het is te donker.
Niet in m'n beeld.
Je beweegt teveel. Alsjeblieft.
Kun je iets naar voren leunen? - Doe het nou gewoon.
Doe het nou maar, Greg.
Ik kan dit niet.
Misschien moet je zo zijn om te kunnen doen wat jij doet.
Hoe moet je dan zijn?
Je moet kunnen vergeten dat het echte mensen zijn.
Ik kon niets doen voor die mensen. Behalve een foto maken.
Niets.
Wat wil je van me?
Niets. - Prima.
Laat me dan verdomme met rust. - Goed.
Wat jammer van jou en Robin. - Ik kan het haar niet kwalijk nemen.
Hoe was het? - Waardeloos.
We hebben geen rebel gezien. Alleen maar vliegen en magere mensen.
Misschien kunnen we hier weer werken. Na dat bloedbad...
weet ik niet of die verkiezing doorgaat. - Wat spannend voor jullie.
De New York Times belde over een artikel over Soedan.
Heb je helemaal niets? - Noppes.
Niets.
Misschien heeft Kev iets. Hij was wild enthousiast over een bepaalde foto.
Iets?
Allemaal waardeloos.
Kijk hier eens naar.
Opnieuw wordt Zuid-Afrika getroffen door 't spookbeeld van de hongerdood.
De voortdurende burgeroorlog kreeg de aandacht...
dankzij een foto gemaakt door fotograaf Kevin Carter...
op de voorpagina van de New York Times
De foto met een aasgier die een meisje stalkt...
heeft wereldwijd de aandacht getrokken.
Wacht even. - Word wakker, Kevin.
Word wakker. - Nancy, hier komt ie.
Nancy Buirski van de New York Times.
Nancy, met Kevin. Ik heb een opdracht nodig voor geld.
Je foto van het meisje heeft de Pullitzerprijs gewonnen.
Ik word er vandaag uitgezet. - Hoor je wat ik zeg?
Je hebt de Pullitzerprijs gewonnen.
Hoor je me? - Fuck.
Jongens. Nancy, vertel ze...
Vertel ze wat je mij net hebt verteld. Ik heb de Pullitzerprijs gewonnen.
Ik wist toen ik hem maakte...
dat hij speciaal was.
Heeft de foto een naam? - Ik geef nooit namen.
Maar m'n vrienden noemen hem 'Het parkietje'.
Veel lezers vragen zich af hoe het is afgelopen met het meisje.
Wat is er met haar gebeurd? - Dat weet ik niet precies.
Heb je de aasgier weggejaagd? - De aasgier, ja.
Nadat ik de foto had gemaakt.
Heb je haar fysiek geholpen? - Het meisje?
Niet fysiek. - Heb je haar daar niet weggehaald?
Dat is niet z'n taak. - Zijn journalisten vrijgesteld?
Ik zeg niet dat ik vrijgesteld ben van hulp bieden. Mijn foto heeft meer gedaan.
Waarom haar niet veiligstellen? - Je laat haar toch niet sterven.
Hij heeft geen probleem met z'n keuze. - Inderdaad. Ik was daar als fotograaf.
Ik heb een geweldige foto gemaakt. - Hij had iets kunnen doen.
Had ze de waarheid verteld. - Dat heb ik ook gedaan.
Nee, je veranderde steeds je verhaal. - Laat het met rust.
Het is een ongelooflijk geweldige foto.
Ze hadden wel gelijk.
Wie? - Allemaal.
Iedereen die zegt dat het ons werk is om toe te kijken hoe anderen sterven.
Ze hebben gelijk.
Zo ben ik niet. - Jawel.
Dat zit tussen jouw oren, Kevin. - Ik ben niet de enige.
De Zuid-Afrikaanse regering en 't ANC hebben een datum vastgesteld...
voor de eerste non-raciale verkiezing.
Ondanks deze aankondiging gingen de voortdurende gewelddadigheden door.
Om 't geweld onder controle te krijgen, is er een vredesmacht ingesteld.
De nieuwe vredestroepen die in de Townships werden ingezet...
waren duidelijk niet opgewassen tegen het geweld.
Ze zaten met name verscholen onder hun voertuigen.
Eén man werd door een collega in z'n been geschoten.
Hoe bevalt het in New York, Jim? - Prima.
Wanneer ben je aangekomen? - Gisteren.
Wat gaan jullie doen als dit allemaal voorbij is?
Als deze oorlog ooit eindigt, hebben we een probleem.
Ik kan niet terug naar besnijdenissen. - Niet bloederig genoeg?
Geen kranten meer voor mij. Alleen nog tijdschriften.
Ik ga een appetizer halen. Jullie nog een rondje?
Bedankt, Jim. - Times stuurt hem overal heen.
Noord-Ierland, Bosnië. Alle rampgebieden.
Dat is wat ik wil.
Dat is zwaar. Hier, João. - Bedankt.
Ik wilde morgen naar de ANC-bijeenkomst gaan. Jullie?
In Thokoza is het een heksenketel. - Oké. Gaan we daarheen?
Mag ik met jullie mee? - Dat hoef je niet te vragen, Jim.
Proost.
18 april 1994 een week voor de verkiezingen
Kevin, wat maakt voor jou een foto goed?
Dat weet ik eigenlijk niet.
Je maakt de foto en ziet achteraf wat je hebt.
Misschien is een foto goed als die vragen oproept.
Een foto is meer dan alleen een beeld.
Ik denk dat dat voor mijn foto gold, evenals die van Greg.
Je ziet vreselijke dingen. Slechte dingen.
Je wil er iets aan doen, dus maak je de foto die alles laat zien.
Niet iedereen zal er blij mee zijn.
Sommigen zullen de boodschapper de schuld willen geven.
Er is een hoop controversie omtrent de foto met de aasgier en het meisje.
Veel mensen stellen er vragen bij.
Het is vast een lastige vraag, maar weet je wat er met haar is gebeurd?
Waarom rent iedereen weg?
Greg, geef me de telefoon.
Robin, met Ken.
We zijn in Thokoza. Overal wapens. Het wordt een gekkenhuis.
Een stel incapabele vredestichters. Luister, we gaan er heen.
Zorg dat de foto's worden gebruikt. - Schiet op.
Wat gebeurt er? - Wat maakt het uit. 't Is bang bang.
hostel voor arbeiders, Mshaya'zafe
Er wordt van die kant ook geschoten.
Pas op, Ken.
Maak die foto nou.
Kom op, wees een kerel, watje.
Verdomd watje.
Val dood. Maak jij de foto maar. - Watje. Opzij.
Ik zei het toch.
Wat gebeurt er. - Welkom jongens.
Wie heeft er dorst?
Wie wil er cola?
Ik ga er daar een paar halen.
Ga dan. - Pas op voor kogels.
Idioot.
Is hier iemand?
Twee cola's, graag.
Greg, rennen.
Rennen.
We gaan die sluipschutters uitschakelen. Langs deze muur.
Zodra je de hoek omgaat: schieten.
Als zij gaan, gaan we met de tweede golf. Hoor je, João?
Gaan we ervoor? Oké.
Jullie komen na ons. We gaan per vijf met de pantserwagen mee.
Laat de wagen komen. - Het wordt weer spannend.
Ga dan, klootzak. Stomme lulhannes. Hup, lopen.
Ik ben geraakt.
Staakt het vuren.
Handen van die wapens af.
We hebben nog een gewonde. - Ken is geraakt.
Stil blijven liggen. - Ken is geraakt.
Waar?
João. - Sam.
Ken is dood.
Hé Robs.
Waar is Ken?
Is hij in orde?
Ik wil dat ze allemaal gaan.
De explosie van geweld is een onheilspellend beeld...
in een week van geplande protesten en demonstraties door Inkatha.
Ik wil m'n innige medeleven betuigen...
aan de familie van Ken Oosterbroek.
Op Ken Oosterbroek.
Sorry. - Kloothommel.
Je stoot m'n drank om. - Ik heb al sorry gezegd.
Stomme klootzak. Denk je dat je me aankunt?
Ik heb laatst een aanbod van AP gekregen.
Ze sturen me naar Afghanistan. Volgende maand vertrek ik.
Dit is wat ik altijd heb gewild.
Wil je met me trouwen?
Nog steeds één groot feest, niet?
Hoe gaat het?
Beter. Echt een stuk beter.
Ik heb over ons nagedacht.
Ik geloof dat ik even de weg kwijt was. Het spijt me.
Ik denk dat dat het risico is van het vak.
In de eerste minuten van woensdag 27 april 1994...
wapperde de vlag van vrijheid en gelijkwaardigheid over Zuid-Afrika.
De grote opkomst van zwarte kiezers kwam voor velen als een verrassing.
Er waren miljoenen extra stembiljetten nodig en een extra verkiezingsdag.
Door de late deelname van Inkatha moesten de biljetten worden aangepast.
Desondanks wordt verwacht dat de verkiezing eerlijk en vrij verloopt.
Mijn naam is Kevin Carter.
Zonder telefoon, geld voor de huur, geld voor schulden en geld.
Ik word opgejaagd door de herinneringen aan moorden, lijken...
woede en pijn.
Aan slachtpartijen, schietgrage maniakken, vaak de politie.
Ik ga heen waar Ken is, als ik het geluk heb.
In 2000 kreeg João een contract bij de New York Times.
Hij heeft gewerkt in Rwanda, Kroatië, Israël...
Pakistan, Somalië, Soedan, Irak en Afghanistan.
Hij woont in Johannesburg met z'n vrouw Vivian en hun twee kinderen.
Greg werkte in Servië, Israël, West-Afrika, Soedan en Angola.
Hij werd nog drie keer neergeschoten. Hij woont in Johannesburg...
met z'n vrouw Leonie en twee kinderen. Hij werkt niet meer als oorlogsfotograaf.
gebaseerd op het boek van Greg Marinovich en João Silva.
Downloaded from: Subscene Resync: MMR